Terapia

Logopeda

Terapia logopedyczna  prowadzona w Ośrodku Wczesnej Interwencji ma  formę zarówno zajęć indywidualnych jak i grupowych. Poprzedzona jest wnikliwą diagnozą logopedyczną oraz opracowaniem Indywidualnego Programu Terapeutycznego. Proponujemy kompleksowe podejście do dziecka sięgając po różnorodne środki pracy.

Oferujemy terapię logopedyczną z zakresu:

  • wad wymowy
  • zaburzeń mowy i komunikacji
  • wczesnej interwencji logopedycznej
  • jąkania
  • opóźnionego rozwoju mowy
  • zaburzeń mowy u dzieci z rozszczepami
  • trudności w czytaniu i pisaniu

Wykorzystujemy neurologopedyczne strategie postępowania według koncepcji NDT – Bobath,  Ustno – Twarzową Regulacyjną terapię Castillo – Moralesa, elementy metody Integracji Sensorycznej, Program Językowy Makaton, metodę symultaniczno – sekwencyjnej Nauki Czytania, stosowaną Analizę Behawioralną, mechaniczne, fonetyczne i lingwistyczne metody korygowania zaburzeń artykulacyjnych. Stosujemy również elementy metod kompleksowych: Knill – Świadomość ciała, kontakt i komunikacja, Metodę Dobrego Startu, elementy metody werbo-tonalnej.

Dzieci mają możliwość korzystania z logopedycznych i edukacyjnych programów komputerowych dla dzieci. W procesie terapii  wykorzystujemy nowoczesne akcesoria logopedyczne (gryzaki, wibratory logopedyczne, łopatki logopedyczne i.in.) oraz urządzenia oparte na nowoczesnych technologiach komputerowych (m.in. komunikatory, specjalistyczne myszki). 

Pedagog

Terapia pedagogiczna w Ośrodku Wczesnej Interwencji dostosowana jest do indywidualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych każdego dziecka. Poprzedzona jest ona diagnozą pedagogiczną oraz opracowaniem Indywidualnego Programu Terapeutycznego. Ma ona formę zajęć indywidualnych i grupowych. 

Celem terapii pedagogicznej jest przywrócenie możliwości rozwoju umysłowego na miarę możliwości psychomotorycznych dziecka poprzez wyrównywanie braków w wiedzy i w praktycznych umiejętnościach manualnych.

Dążymy do normalizacji napięcia mięśniowego w obrębie dłoni i palców, uczymy wzorców chwytania, rozwijamy percepcję wzrokową, słuchową u małych dzieci.

W ramach terapii pedagogicznej wykorzystujemy różne metody: 

  • Dobrego Startu,
  • Program Aktywności Knillów,
  • Weroniki Sherborne,
  • Techniki plastyczne,
  • Terapię ręki,
  • Elementy Porannego Kręgu,
  • Metodę malowania 10 palcami
  • Sala doświadczania świata,
  • terapię wg. Dennisona,
  • Trening Umiejętności Społecznej (TUS)

Nieodłącznym elementem terapii pedagogicznej jest współpraca z rodzicami. Ich otwartość, zaangażowanie i wsparcie dziecka wpływa pozytywnie na proces terapii.

Terapia zajęciowa

Terapia zajęciowa prowadzona w Ośrodku Wczesnej Interwencji odbywa się w formie zajęć indywidualnych grupowych .Ten rodzaj oddziaływań terapeutycznych ma na celu odkrywanie u dziecka jego potencjału, zdolności i potrzeb. Rozbudza wiarę w siebie i własne możliwości. Pomaga niwelować złe nawyki ,zachowania nadpobudliwe i aspołeczne.  Stwarza dziecku możliwość nabywania i rozwijania kompetencji społecznych.  Jest jedną z płaszczyzn, gdzie nawiązywane są relacje i rozwijane umiejętności komunikowania się.


Możliwe formy terapii :

  • arteterapia,
  • ergoterapia,
  • bajkorerapia,
  • zabawoterapia,
  • choreoterapia,
  • elementy muzykoterapii,
  • relaksacja.


   Cele terapeutyczne osiągane sa poprzez wykorzystanie naturalnej aktywności dziecka, jaką jest zabawa. Terapia zajęciowa rozwija sprawności i umiejętności przy zastosowaniu różnych technik. Uczy poprawnego posługiwania się narzędziami i przyborami. Motywuje do działania ukierunkowanego na cel, pomaga w budowaniu adekwatnej samooceny. Rozwija umiejętności planowania, organizowania i osiągania celów własnych działań.


   Terapeuta realizuje powyższe cele w trakcie zajęć typowych dla małych dzieci : rysowania, malowania, lepienia, gier, zabaw, tańca i śpiewu.


   Praca terapeuty zajęciowego skupia się na sferach rozwoju jak :

  • motoryka mała,
  • koordynacja wzrokowo – ruchowa,
  • umiejętność pisania,
  • czynności dnia codziennego,
  • integracja zmysłów,
  • umiejętność planowania.

Psycholog

Terapia psychologiczna w Ośrodku Wczesnej Interwencji prowadzona jest w formie zajęć indywidulnych i grupowych w zależności od indywidualnych potrzeb i możliwości małego dziecka. Proces terapeutyczny poprzedzony jest diagnozą rozwoju poznawczego, emocjonalnego oraz  społecznego.
   Diagnozy potrzeb terapeutycznych małego pacjęta dokonujemy w oparciu o psychologiczne metody diagnostyczne takie jak :  

  • Dziecięca skala rozwojowa,
  • Test Matryc Ravena,
  • Międzynarodowa Wykonaniowa Skala Leitera P – 93,
  • Test Rozwoju Percepcji Wzrokowej M.Frostig,
  • Test Rysunku Rodziny,
  • Próby eksperymentalne oraz ocena funkcjonowania dziecka oparta na obserwacji.

Ważnym źródłem informacji diagnostycznych jest dla nas również wywiad z opiekunami dziecka. Po dokonaniu oceny diagnostycznej trudności rozwojowych dziecka prowadzimy terapię mająca na celu usprawnienie i stymulowanie zaburzonych funkcji lub kompensację istniejących deficytów poznawczych.
   Opracowujemy również Indywidualny Program Terapeutyczny dla każdego z naszych małych podopiecznych. E toku terapii psychologicznej wykorzystujemy elementy wielu metod wszechstronnie wspomagających rozwój dziecka   

  • Metodę Dobrego Startu,
  • Program Rozwijający Percepcję Wzrokową Frostig,
  • elementy metody Integracji Sensorycznej,
  • elementy metody wergo – tonalnej,
  • zabawy fundamentalnej.

W pracy nad trudnościami w zakresie zachowania stosujemy elementy terapii behawioralnej. Udzielamy opiekunom dzieci porad wychowawczych i uczymy konsekwencji wychowawczej. Takie działania mają pomóc rodzicom w radzeniu sobie z trudnymi zachowaniami u dziecka. Przekazujemy także informacje dotyczące dostępnych form pomocy oraz wiedzę na temat zaburzeń. Nasze działania mają pomóc rodzicom w dostrzeżeniu i zrozumieniu problemów istniejących u dziecka, aby jak najlepiej potrafili wspierać w rozwoju swoje dzieci.  

Terapia ręki

Program terapii ręki  ma na celu usprawnianie tzw. małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców. Ma także na celu dostarczanie wrażeń dotykowych i poznawania dzięki nim różnych kształtów i struktur materiałów oraz nabywania umiejętności ich rozróżniania. W programie wykorzystuje się ćwiczenia i zabawy rozwijające sprawność ruchową całej kończyny górnej, sprawność manipulacyjną dłoni, umiejętność chwytu, koordynację pomiędzy dłońmi oraz doskonalenie czynności samoobsługi. Praca Programem Terapii ręki odbywa się według określonego schematu (przywitanie, seria ćwiczeń manualnych i precyzyjnych oraz relaks).

Fizjoterapia 

Kinezyterapia  (z greckiego kinesis – ruch) oznacza leczenie ruchem. Poprzez ćwiczenia ruchowe wykorzystujące różne metody kinezyterapeutyczne przywracamy pacjentom sprawność fizyczną. Kinezyterapię dzielimy na:

  • Kinezyterapię indywidualną
  • Kinezyterapię grupową
     

W kinezyterapii indywidualnej dobieramy zestaw ćwiczeń dla każdego pacjenta, stosownie do jego schorzenia/

Kinezyterapia grupowa jest przeznaczona dla grup pacjentów. Są to ćwiczenia prowadzone przez fizjoterapeutę w specjalnie przystosowanej do tego celu sali, wyposażonej w materace gimnastyczne, drabinki przyścienne oraz liczne przybory niezbędne do prowadzenia i uatrakcyjnienia zajęć: różnej średnicy piłki, ciężarki, laski gimnastyczne, kolorowe taśmy itp. Ćwiczenia mają charakter ogólnousprawniający, wzmacniający, rozciągający i rozluźniający.

 Fizykoterapia:

  • Światłolecznictwo

Sollux to lampa wytwarzająca promieniowanie światła podczerwonego i promieni widzialnych. Lampy te są wyposażone w komplet filtrów ze szkła koloru czerwonego i niebieskiego. Szkło koloru czerwonego przepuszcza promienie podczerwone i promienie widzialne czerwone, co ma działanie pobudzające i przeciwzapalne. Z kolei szkło koloru niebieskiego przepuszcza głównie niebieskie promieniowanie widzialne, co przynosi działanie tonizujące, uspokajające i przeciwbólowe.

  • Laseroterapia

Biostymulacją laserową nazywamy reakcję tkanek na naświetlanie słabą wiązką laserową o długości fali świetlnej od 630 do 1100 nanometrów (nm), co odpowiada barwom od jaskrawej czerwieni (633 nm) do tzw. bliskiej, choć już niewidzialnej, podczerwieni (1100 nm). W tym właśnie przedziale absorbcja wody i barwników zawartych w tkankach jest najmniejsza, co umożliwia głębokie (nawet do 6 cm) wnikanie światła do wnętrza organizmu i tym samym pozwala uzyskać pożądany efekt terapeutyczny.

  • Hydroterapia

Podstawę leczniczego działania stanowi działanie termiczne i hydrostatyczne wody odpowiednio użytej do zabiegu. Zabiegi wodolecznicze związane są przede wszystkim ze złożonym działaniem na organizm człowieka zespołu czynników, w którym pierwszorzędną role odgrywa temperatura i ciśnienie hydrostatyczne. Właściwości fizyczne wody umożliwiają bardzo subtelne dawkowanie zarówno bodźców termicznych, jak i mechanicznych, uwzględniające indywidualne różnice w reaktywności organizmu chorego. Warunkiem skuteczności jest właściwe dobranie rodzaju zabiegu, temperatury wody, czasu trwania, częstości i ilości zabiegów w serii.

  •  Masaż wirowy kończyn

Kąpiel wirowa stanowi formę łagodnego masażu. W terapii tej wykorzystuje się w celach leczniczych wpływ ciepłej wody oraz jej oddziaływanie mechaniczne, związane z ruchami wirowymi. Powoduje to rozluźnienie tkanek, zmniejszenie napięcia mięśniowego, poprawę ukrwienia oraz łagodzenie bólu. Temperatura wody używanej do kąpieli waha się w zależności od wskazań od 32 st.C do 40 st.C.

  • Masaż podwodny

Zabieg ten polega na zastosowaniu strumienia wody o określonym ciśnieniu na ciało pacjenta, wygodnie ułożonego w dużej wannie wypełnionej wodą. Działa na tkanki podobnie jak masaż klasyczny, powodując zwiększenie ukrwienia i przepływu chłonki. Siła podwodnego natrysku biczowego jest jednak większa niż masażu klasycznego, dochodzi bowiem działanie termiczne i hydrostatyczne kąpieli całkowitej. Czynniki te modyfikują znacznie działanie mechaniczne ciśnienia strumienia wody kierowanego na ciało pacjenta. Przede wszystkim w grę wchodzi maksymalnie możliwe do uzyskania rozluźnienie mięśni w kąpieli wodnej, co stwarza możliwość głębokiego działania strumienia wody na tkanki.

  • Masaż klasyczny

Jest to zabieg fizjoterapeutyczny polegający na sprężystym (nie plastycznym) odkształcaniu tkanek.   Jest to zespół ruchów wywierających ucisk na tkanki i polega on na wykorzystaniu przez masażystę określonych ruchów w określonym tempie i z odpowiednią siłą zgodnie z przebiegiem mięśni, tkanek, naczyń krwionośnych i limfatycznych, od ich obwodu do serca. Masaż powinien być wykonywany rytmicznie, bez rozciągania mięśni. Masaż może mieć cele lecznicze, relaksacyjne lub przygotowywać mięśnie do wysiłku.

Terapia NDT – Bobath

Usprawnianie według tej metody ma na celu pomóc dziecku we wszechstronnym rozwoju tak, aby mogło ono uzyskać niezależność w życiu i na tyle wykorzystać swe możliwości, na ile pozwala istniejące uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego

Główne zasady usprawniania według koncepcji NDT-Bobath to:

  • wpływanie na napięcie mięśni (zmniejszenie napięcia wzmożonego i zwiększanie napięcia obniżonego),
  • hamowanie nieprawidłowych odruchów i ruchów,
  • wyzwalanie, wspomaganie przebiegu i prowadzenie ruchu przez fizjoterapeutę w formie jak najbardziej zbliżonej do prawidłowych ruchów z punktów kluczowych, którymi są: głowa, obręcz barkowa i obręcz miedniczna,
  •  wykorzystywanie zdobytych umiejętności ruchowych w codziennych czynnościach.

W usprawnianiu dużą uwagę zwraca się na jakość ruchu, dlatego jego celem  jest osiągnięcie ruchu możliwie najlepszej jakości. Oznacza to, że ćwiczony ruch powinien być możliwie zbliżony do ruchu prawidłowego. Lecz jednocześnie należy pamiętać, że jakość ruchu nie może być ponad funkcję, która niejednokrotnie jest najważniejsza. K. i B. Bobath mówią:

„Jeśli nie potrafisz zaoferować dziecku lepszego jakościowo sposobu poruszania się, nie zabieraj mu tego, z którego korzysta”.

W ćwiczeniach dzieci szczególną rolę odgrywa fizjoterapeuta, który przez cały czas ćwiczeń utrzymuje z pacjentem kontakt emocjonalny, wzrokowy i słowny. Dzięki specyficznej, delikatnej, a jednocześnie pewnej pracy rąk fizjoterapeuta „porozumiewa się” z ciałem dziecka. Stosując odpowiednie techniki i wspomagania, własnymi rękoma normalizuje napięcie mięśni dziecka, „modeluje” ciało dziecka, rozwija czucie linii środkowej ciała i umiejętność przekraczania jej.

Podczas zajęć fizjoterapeuta ćwiczy całe ciało dziecka, a nie porusza wybranymi kończynami. Dzięki temu dostarcza prawidłowych doznań czuciowych i ruchowych, a dziecko jest dynamicznie aktywizowane. Fizjoterapeuta pomaga przy wykonywaniu ruchu, zapewniając maksymalny i aktywny udział dziecka, nie zastępując i nie wyręczając go nadmiernie.

Zajęcia prowadzi się indywidualnie, a ich celem jest zawsze przygotowanie dziecka do jak najpełniejszego uczestnictwa w życiu rodzinnym i społecznym. Dlatego ważne jest, aby na zajęciach obecni byli rodzice lub opiekunowie, ponieważ obserwując pracę fizjoterapeuty i reakcje dziecka, uczą się właściwego postępowania z dzieckiem w domu.

Usprawnianie według koncepcji NDT-Bobath jest szczególnie przydatne w leczeniu niemowląt i dzieci, ponieważ może być łatwo włączone w ich fizjologiczny rozkład dnia, gdyż nie zakłóca interakcji między matką i dzieckiem. Wspiera trzy podstawowe potrzeby dziecka, jakimi są ruch, miłość i bezpieczeństwo.

Prawidłowo wykonywane zabiegi pielęgnacyjne, karmienie, noszenie dziecka, zabawa z nim powinny być kontynuacją i utrwalaniem ruchów ćwiczonych przez fizjoterapeutę. Za szkolenie rodziców odpowiada cały zespół specjalistów prowadzących dziecko : lekarz, fizjoterapeuta, logopeda, psycholog, pedagog specjalny.

Metoda NDT-Bobath jest szeroko stosowana na całym świecie, nie wywołuje kontrowersji,  jej założenia są powszechnie akceptowane, a podejście do pacjenta zawsze indywidualne.

Ruch Rozwijający W. Sherborne 

Zdaniem autorki metody: „wszystkie dzieci mają dwie podstawowe potrzeby: pragną czuć się dobrze we własnym ciele (jak w domu), czyli umieć w pełni nad nim zapanować, po drugie odczuwają potrzebę nawiązywania kontaktów z innymi. Zaspokojenie tych potrzeb- dobry kontakt z samym sobą i z innymi ludźmi- jest możliwy dzięki dobremu nauczaniu ruchu”.

  Weronika Sherborne w metodzie „Ruch Rozwijający” wyróżnia ćwiczenia, które wspomagają rozwój dziecka. Do nich należą:

  • ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała,
  • ćwiczenia pomagające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu,
  • ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą,
  • ćwiczenia twórcze.

Ćwiczenia w/w można stosować w różnych formach:

  • zajęcia indywidualne,
  • zajęcia w parach,
  • zajęcia dla całej grupy.

     Ćwiczenia stosowane w tej metodzie opierają się na doświadczeniach ruchowych, intensywności i ciągłości doświadczeń. Mają one szczególne znaczenie dla rozwoju wszystkich dzieci, a szczególnie dla dzieci z zaburzeniami w sferze ruchowej, emocjonalnej i społecznej. W metodzie ruchu rozwijającego wykorzystuje się dotyk, ruch, ćwiczenia świadomości ciała i przestrzeni oraz wzajemne relacje (relacje „Z”, relacje „Przeciwko”, relacje „Razem”).

PNF-  Prorioceptive Neuromuscular Facilitation
(torowanie nerwowo-mięśniowe)

Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Siła mięśni, zakres ruchu – to, jest tylko środek do uzyskania celu, jakim jest funkcja. Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała. Umożliwia to pełne wykorzystanie rezerw tkwiących w organizmie, motywuje do dalszego działania, a co najważniejsze zapewnia bezbolesną pracę, bez traumatyzujących psychicznie i fizycznie doznań. Chory powinien być partnerem fizjoterapeuty, określającym zakres i granice działania. Wspólne ustalanie celów terapii.

Terapia PNF to nie tylko wzorce kończyn ćwiczone z oporem, ewentualnie połączone z jakąś techniką. PNF posiada również całą gamę działań umożliwiających terapię na macie, naukę chodu, ćwiczenia mięśni mimicznych, a także pracę nad takimi funkcjami jak oddychanie, żucie i połykanie.

Oto zasady terapii PNF:

  • całościowe podejście do pacjenta, a nie tylko skupianie się na wybiórczych fragmentach ciała, bądź pojedynczych problemach,
  • pozytywna terapia, motywowanie i ukierunkowanie na osiągnięcie sukcesu,
  • pomoc w osiąganiu najwyższego poziomu funkcjonalnego,
  • połączenie kontroli ruchu z reedukacją motoryczną, 
  • mobilizowanie niewykorzystanego potencjału pacjenta.

Terapia karmienia

Terapię karmienia prowadzoną w Ośrodku Wczesnej Interwencji oferujemy zarówno w formie zajęć indywidualnych jak i grupowych. Polega ona na odpowiedniej stymulacji funkcji pokarmowych oraz zapobieganiu ukształtowaniu się złych wzorców w jedzeniu. Usprawniamy zaburzone funkcje : ssania, gryzienia, żucia i połykania. Stymulujemy zmysł dotyku oraz smaku. Udzielamy rodzicom instruktażu dotyczącego prawidłowego pozycjonowania podczas karmienia.

Metoda Dobrego Startu

Metoda Dobrego Startu ta ma wielostronne działanie. Jej twórcy przekonani są o nierozerwalności psychiki i motoryki, dlatego skupili się na usprawnianiu i harmonizowaniu działania motoryki i psychiki za pomocą korekcji i kompensacji zaburzonych funkcji. Usprawniane są więc funkcje słuchowe, wzrokowe, dotykowo – kinestetyczno – ruchowe, co w konsekwencji prowadzi do ich integracji. Metoda rozwija percepcję i szybkość reakcji, wzmaga koncentrację i podzielność uwagi, rozwija wyobraźnię i pamięć, kształci zdolność rozumienia i operowania symbolami, rozwija myślenie matematyczne, kinestezję, czucie pozycji i ruchów ciała bez kontroli wzroku, rozwija sprawność manualną i koordynację pracy obu rąk i nóg. Działa terapeutycznie na sferę emocjonalną i ułatwia nawiązywanie kontaktów społecznych dzieciom z różnymi dysfunkcjami.

Struktura zajęć prowadzonych tą metodą jest stała, ale w zależności od wzoru i piosenki, które są opracowywane podczas zajęć zmienia się treść poszczególnych zadań. Zajęcia powinny przebiegać w atmosferze zabawy. Dzieci pracując w grupie uczą się współdziałania, wykonywania poleceń, właściwego stosunku do prowadzącego zajęcia i kolegów, pokonywania trudności i nabierają wiary we własne możliwości.

Metoda przeznaczona jest dla dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym wieku szkolnym.

Terapia Snoezelen – Sala Doświadczania Świata

Sala Doświadczania Świata łączy w sobie dwa pozornie przeciwstawne cele –aktywizacji i relaksacji. Odpowiednie wyposażenie i postępowanie terapeutyczne pozwalają na równoczesne osiąganie jednego i drugiego, prowadząc do zdumiewających rezultatów. Podczas terapii w Sali Doświadczenia Świata dziecko otrzymuje możliwość takiego przeżywania świata i kontaktu z otoczeniem, których w codziennych warunkach nie jest w stanie przeżyć i nawiązać, z powodu występujących trudności i deficytów. Na podopiecznego spływają przemyślane, właściwe, profesjonalnie dostosowane bodźce słuchowe, wzrokowe, dotykowe, zapachowe i kinestetyczne.

Przebywanie w Sali Doświadczenia Świata jest indywidualne, dostosowane do potrzeb i możliwości dziecka i wynosi od 5 – 45 minut. To dziecko wybiera aktywność, rodzaj stymulacji, która mu najbardziej odpowiada. Dziecko jest motywowane do podejmowania aktywności i wychodzenia w relacje odpowiednio dobranymi elementami otoczenia, które stanowią wyposażenie Sali. Elementy wyposażenia warunkują możliwości terapii, wpływają na skuteczność podejmowanych działań. Sala Doświadczenia Świata funkcjonująca w naszym Ośrodku wyposażona jest w najnowocześniejszy sprzęt.

Cele terapii w Sali Doświadczania Świata:

  • motywacja do samodzielnej aktywności i podejmowania decyzji
  • rozwijanie spostrzegawczości, uwagi, pamięci sensorycznej
  • pobudzenia wielozmysłowe, identyfikacja bodźca
  • aktywizacja interakcji międzyludzkich, komunikacji
  • lepsze rozumienie otoczenia
  • wyciszenie, uspokojenie, odprężenie

Podstawowe elementy wyposażenia:

  • basen z podświetlanymi piłeczkami,
  • łóżko wodne,
  • kolumna bulgocząca,
  • ścieżka świetlno-dźwiękowa,
  • tablica kurantów,
  • kaskada światłowodów,
  • projektor przestrzenny

Metoda Kinezjologii Edukacyjnej Dennisona

Metoda ta jest zestawem ćwiczeń, które mają na celu zintegrowanie pracy mózgu. Są to proste i bezpieczne ćwiczenia ruchowe, które prowadzi się z dziećmi często w formie zabawy. Wykonywane w odpowiedni sposób pod okiem terapeuty prowadzą do lepszej współpracy obu półkul. Mają na celu usprawnienie procesu uczenia się. Każda część mózgu odpowiada za przebieg innego procesu, np. tylna część za odbiór informacji, a przednia część za ich ekspresję i nadawanie. Aby proces uczenia się był jak najbardziej efektywny konieczna jest integracja całego mózgu, której to właśnie służą ćwiczenia ruchowe. Poprzez odpowiednie wzorce ruchowe uaktywniane są określane obszary kory mózgowej odpowiedzialne za dane procesy znacznie ułatwiające i przyspieszające proces uczenia się, a także pozwalające zwiększyć energię. Tego typu ćwiczenia pomagają dzieciom nadpobudliwym, nerwowym, mającym problemy emocjonalne, wpływają pozytywnie na proces nauki płynnego czytania oraz pisania w przypadkach dysleksji i dysgrafii. Mają także pozytywny wpływ na funkcjonowanie dzieci z zaburzeniami rozwojowymi takimi jak: zespół Downa czy mózgowe porażenie dziecięce.

Lekarz rehabilitacji medycznej:

  • bada, ocenia stan zdrowia dziecka, diagnozuje
  • zleca odpowiednie oddziaływania terapeutyczne
  • dokonuje okresowej oceny przebiegu procesu kompleksowej rehabilitacji
  • ustala wraz z innymi członkami zespołu terapeutycznego indywidualny kompleksowy program usprawniania w tym dobór metod i technik usprawniania
  • udziela  instruktaży dla rodziców  i opiekunów

Lekarz pediatra:

  • bada, ocenia stan zdrowia dziecka, diagnozuje
  • zleca odpowiednie oddziaływania terapeutyczne
  • dokonuje okresowej oceny przebiegu procesu kompleksowej rehabilitacji
  • ustala wraz z innymi członkami zespołu terapeutycznego indywidualny kompleksowy program usprawniania w tym dobór metod i     technik usprawniania
  • udziela  instruktaży dla rodziców  i opiekunów

Makaton (system gestów i symboli graficznych)

Kinesiotaping (plastrowanie dynamiczne) 

Stymulacja wielozmysłowa

W Ośrodku Wczesnej Interwencji prowadzimy zajęcia grupowe zgodnie z programem „Odczuwam – patrzę – działam” M. Domagalskiej opartej na teorii integracji sensorycznej oraz na metodzie M. Frotig i D. Horne΄a – percepcji wzrokowej. Ćwiczenia te stanowią zintegrowany system oddziaływań angażujących wszystkie kanały zmysłowe – dzięki którym dziecko odbiera otoczenie.

Pomagają dzieciom w rozwijaniu:

  • umiejscowienia siebie w przestrzeni
  • adekwatnego odbioru dotykowego
  • umiejętności spostrzegania otoczenia
  • skupienia uwagi

Zajęcia odbywają się w atmosferze uśmiechu i radości. Prowadzone w grupie rówieśniczej dają dodatkowe efekty ze względu na naśladownictwo i większą motywację.

Stymulację wielozmysłową stosujemy także podczas zajęć indywidualnych.

Sensoplastyka

Zajęcia z Sensoplastyki© w Ośrodku Wczesnej Interwencji mają formę zajęć grupowych. Sensoplastyka© to metoda wspierania rozwoju dziecka poprzez działania plastyczne stymulujące wszystkie zmysły i wspierające rozwój kompetencji społecznych. Podczas zajęć „budzimy się” samodzielnie, przygotowując masy plastyczne i farby z produktów, barwników spożywczych. Dzięki temu mamy pewność, że użyte materiały są bezpieczne dla dzieci. Nie używamy produktów chemicznych ani kosmetycznych (gotowe farby, masy plastyczne, mydła).

Cele warsztatów  Sensoplastyki© to rozwój sensomotoryczny, poznawczy i społeczno – emocjonalny dziecka.

Na zajęciach dzieci dzięki kolorowemu budzeniu:

  • poznają kolory, zapachy, faktury, smaki
  • rozwijają własną kreatywność i twórcze myślenie
  • wzmacniają wiarę we własne możliwości
  • uczą się współpracy z rówieśnikami
  • uwalniają naturalną ekspresje twórczą
  • czerpią satysfakcję z kreatywnego działania
  • uczą się samodzielności
  • doświadczają sukcesów w realizacji swoich pomysłów
  • uczą się rozpoznawać i wdrażać własne emocje
Radosny opiekun z radosnym niepoełnosprawnym chłopcem

Wesprzyj Mieleckie Koło PSONI!

Pomagamy osobom z Niepełnosprawnością Intelektualną i ich Rodzinom, dajemy szansę na bezpieczne, dobre życie.

Nawet niewielkie wpłaty razem tworzą wielką pomoc. Twoje wsparcie ma moc! Bądź z nami!

Wesprzyj nas
Skip to content